من خودم همیشه فکر می کردم که هیچ ولی دیدم نه! گویا اینطور نیست.

گویا آدمهای دیگر با همین پیشوند ها آدم رو می سنجند.

گویا دیگه کسی نیست که .. 

این روزها دارم می فهمم که ارزش من نه به شاد بودنم است و نه به آرزوهام.

دارم می فهمم که حق ندارم بگم گور بابای دنیا و بی خیال باشم. 

...

دلم برای تمام دوران کودکی ام که الفبا نمی دانستم تنگ شده.

خیلی تنگ!

حالا اگه خمیر نونی باشه که زیاد دوست نداشته باشیم چی؟

شایدم وقتی پخت خوب بشه!

حسابی کلافه شدم!

و حالا اینجا پی به قدرت "دیگران".